هدیه ی زندگی

امروز حس عجیبی داشتم. هر لحظه احساس میکردم

این لحظه هدیه ی خداست. فرصتیه برای عشق ورزیدن و دوست داشتن. هدرش نده. از کجا معلوم؟ شاید فقط لحظه ای دیگر در این دنیا نباشی.

بعضی موقعها ترسام میان سراغم. ترس از دست دادن که توی من خیلی قویه. این جور موقعها میرم توی یه فضایی انگار واقعا" اون عزیزمو از دست دادم. ولی این روزا دارم تمرین میکنم که به همه ی عزیزانم به شکل یه هدیه ی الهی نگاه کنم. لطفی که خدا به من کرده و به جای ترسیدن میتونم هر لحظه در شکر و سپاس باشم.

قسمت سخت ترش اینه که به اونایی که آزارت میدن و یه جورایی هم بهت جسبیدن هم به چشم وسیله ای نگاه کنی برای نزدیکی به خودش. سخته آره. ولی عزیزانی دارم که این کارو کردن و حالا بعد از گذشتن سالها اعتراف میکنن که اگه اون ارتباط ها تو زندگیشون نبود شاید نمیتونستن اینقدر نزدیک بشن.

واقعا" این زندگی زمینی به نظر من در عین بی ارزش بودن خیلی خیلی با ارزشه،  اگه به عنوان فضایی برای رسیدن به کمال بهش نگاه کنیم.


/ 9 نظر / 6 بازدید
سمیرا

حرفهایی که مینویسی خیلی قشنگه در عین حال میدونم که خیلی ها منظور واقعیت و نمی دونن . دلم می خواد بدونم استادت کیه؟ تو راه خیلی خوبی هستی . امیدوارم هیچوقت راکد نشی . چون تو این راه عقب گرد وجود نداره[قلب][قلب] چقدر دلم می خواست پیش هم بودیم و ساعت ها حرف میزدیم.

سمیرا

[نیشخند] ان لاینی هنوز؟؟

پرستو

آره. حس فوق العاده ایه. انگار به فهمیدن هدف آفرینش نزدیک میشیم... موفق باشی.

پرستو

دلم برات تنگ شده........................[قلب]

هانیل

این حس از دست دادن و فرو رفتن در اون جو رو منم خیلی وقت ها دارم ولی حالا چیز جدیدی یاد گرفتم باید با دید دیگه ای نگاه کنم [قلب][ماچ]

راما

قشنگ نوشتی. با حرفات موافقم.

آرام

به از دست دادن فکر نکن عزیزم . مخصوصا که می گی ناخودآگاه تو اون فضا قرار می گیری ... الهی که عزیزانت و خودت 120 سال در نهایت شادی وسلامت زندگی کنید ...[گل]

مهندس صدیقی

سلام به شما دوست عزیز ....آیا تا به حال از وبلاگ شرکت نوآوران نما پرداز دیدن کردین؟......اگه ندیدین حتما یه سر به ما بزن