فرشته هاي كوچولوي من

شعور جمعی

تنها کانالی از ماهواره که بعضی موقعها نگاه میکنم (البته به جز کانالهای موزیک) کانال بی *بی *سی فارسی ست. راستش برخلاف خیلی از اطرافیان هیچ وقت نتونستم خودمو راضی کنم که کانال صدای آم*ریکا رو نگاه کنم. چون به نظرم خیلی جناحی و یک طرفه برخورد میکنه. ولی این کانال که گفتم واقعا" اخبار و تحلیل های خوبی ارائه میده.

مثلا" امشب برای اولین بار من شاهد تحلیل جدیدی از ماجرای انقلاب بودم و جالب بود که متوجه شدم خیلی از برداشت های خودم در مورد این قضیه درست بوده. امیدوارم این برنامه رو چند بار پخش کنن چون کمک خیلی زیادی به بالا بردن سطح هوشمندی مردم ایران میکنه. و البته به نظر من این تنها کاریه که در حال حاضر میشه برای ایران کرد. کاری که حکومت فعلی ایران به شدت داره جلوشو میگیره و بعضی جاها حتی برعکس هم عمل میکنه. نمونه اش محتوای کتاب های درسی بچه ها در مدرسه است که به شدت در جهت بی ارزش کردن پیشینه و سوابق ایران و ایرانی حرکت میکنه و فقط میخواد این ذهنیت رو در نسل جدید ما ایجاد کنه که هر چی که داریم از اسلامه. حالا شما حساب کنید باید آدم بشینه و این چیزا رو از بچه بپرسه بدون اینکه بتونه واقعیت ها رو برای بچه ها تعریف کنه.

دارم فکر میکنم که اگه ایرانی ها به این قضیه فکر کنن که قبل از انقلاب برای رفتن به هیچ کجا نیاز به ویزا نداشتن و الان سومین کشور از آخر، در دنیا هستیم که نیاز به ویزا داریم، یا اگه بدونن که یه زمانی ایران ایر بهترین ایرلاین جهان بوده و حالا جزو پنج تا ایرلاین آخر در دنیا هستش، یا خیلی اگه های دیگه، واقعا" چه نتیجه ای میگیرن و چه  احساسی بهشون دست میده؟

این شرایط بخصوص زمانی بیشتر آدام رو آزار میده که یه جورایی باهاش درگیر باشی. مثلا"، مثل شوشوی ما کارت جوری باشه که مجبور باشی زیاد این ور و اون ور بری و بعد با اینکه مدارک کاملی داری دال براینکه بیزینس منی و دائم در حال سفری، برای گرفتن ویزا مجبور باشی از چهارماه قبل توی نوبت باشی و هزار جور سند و مدرک و گردش حساب و ... ارائه بدی و آخر سر هم به زن و بچه ات ویزا ندن.

میدونید منم مثل خیلی از آدما معتقدم که ایرانی ها باید این دوران رو طی میکردن. عبور از این دوران مثل قرون وسطی در اروپا یه روند گریز ناپذیر بوده. من در عین حال که به حرکت مردم در جهت انقلاب اعتقاد دارم و اون رو یه حرکت بزرگ و خودجوش میدونم، ولی یه جورایی فکر میکنم الان زمانیه که باید روی بالا بردن سطح هوشمندی نسل جدید کار کرد و این مساله به نظر من خیلی مهمه. ولی متاسفانه حداقل تو آدمای دور و برم افراد معدودی هستن که اصلا" در این مورد فکر بکنن، حالا عمل که دیگه بماند. یعنی آدما اینجا اونقدر در گیر روزمرگی و سیستم غلط زندگی هستن که کم کم ضد ارزشها داره جای ارزشها رو میگیره.

یعنی خودمن هم که دارم این حرفارو میزنم دست آخر به خودم و به بچه هام فکر میکنم. نه من، خیلی های دیگه مثل من و همین باعث میشه برم برای مهاجرت به کانادا اقدام کنم. جند روز پیش که داشتیم با شوشو صحبت میکردیم هر دومون به این نتیجه رسیدیم که واقعا" ول کردن کار و بارمون اینجا و رفتن به کانادا و از صفر شروع کردن، فقط میتونه دیوانگی باشه ولی وقتی به بچه ها فکر میکنی با خودت میگی نباید این فرصت رو ازشون بگیرم. باید بهشون این امکان رو بدم که برن یه جایی و با استانداردهای بالاتری زندگی و تحصیل و ... کنن. پس بازم میرسیم به "من" بچه ی "من" خانواده ی "من". همون "منی" که باعث میشه خیلی از کارایی که منفعت شخصی قابل رؤیتی برات نداره یا ممکنه موجودیت خودت یا خانوادتو تهدید کنه، انجام ندی یا برعکس انجام بدی.

بگذریم. اصلا" فکر کنم خودمم نفهمیدم چی میخوام بگم.

 فقط یه چیزی(ول نمیکنم که)، به نظر من الان وقتشه که مردم ایران یه حرکتی به خودشون بدن. ثابت کنن که هوشمندتر شدن. بر خلاف خیلی ها که معتقدن باید در هیچ انتخاباتی شرکت نکرد و همه چیز و تحریم کرد، من برعکس فکر میکنم حتی بین بد و بدتر اگه یکیشون یه اپسیلون بهتره باید اونو انتخاب کرد. چرا؟ چون ایران اونقدر ثروت داره و اونایی که اون بالا هستن اونقدر باهوش و منعت طلب هستن که به همین سادگی و با این تحریم ها میدون رو خالی نکنن. وگرنه سی سال دوام نمیاوردن.

به نظر من نتیجه ی انتخ*ابات ایران (البته اگه تقلب نشه) نشون دهنده سطح شعور جمعی جامعه است.

بیاین باور کنیم که ما لیاقت بهتر از این ها رو داریم. بیاین به سهم خودمون حرکت کنیم. به بچه هامون بگیم که اگه در گذشته اونقدر مقتدر بودیم حالا هم میتونیم باشیم.

من اصلا" آدم 30*یا*30 نیستم ولی ایران رو دوست دارم. یه جورایی معتقدم که اینجا به دنیا اومدنم اونم در این برهه از زمان بی دلیل نبوده. همونطور که به دنیا اومدنم توی این خانوداه ای که هستم بی دلیل نبوده. میتونم خانوادمو دوست نداشته باشم؟ حتی با همه ی عیب هاشون؟

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ٢ اسفند ۱۳۸٧ - دريا